
Geschilderd op een cementzak
Lees het verhaal van Arnold Sanders. Zijn grootvader voorzag schilder Christoffel Hendrik Dijkman vanuit zijn aannemersbedrijf van oude cementzakken en stukken hout om op te schilderen.
Het schilderij dat je hier ziet is gemaakt door Christoffel Hendrik Dijkman. Dat is de Kwadevliegenstraat, die was vroeger bij de huidige Wilhelminabrug en de markt gelegen.
Dijkman was broodschilder in de jaren dertig. Hij wandelde vanuit Gelderland en Utrecht, richting Zuid-Limburg, Maastricht. Dit deed hij via de Zuid-Willemsvaart, die gaat voor een deel over het huidige Belgisch-Limburg. Via België kwam hij dus richting Maastricht gelopen.
Onderweg heeft hij daar ook schilderijen gemaakt. Toen hij de grens over was kwam hij aan op de Brusselseweg (ofwel, destijds de Brusselseweg) waar mijn grootvader een aannemersbedrijf had. Dat is een beetje het eerste huis dat je tegenkomt bij de grens met Lanaken en Smeermaas.
Mijn grootvader had als aannemer natuurlijk zijn werkplaats waar hij de cementzakken, het hout en ander bouwmateriaal had liggen.
Die cementzakken konden gebruikt worden door Dijkman om schilderdoek van te maken, voor echt canvas had hij namelijk geen geld. De zakken werden geknipt en bewerkt, en daarna opgespannen op latjes.
Waarschijnlijk heeft Dijkman regelmatig bij mijn grootvader materiaal gehaald en in ruil daarvoor kreeg mijn grootvader dan om de zoveel tijd een schilderij, waaronder dit wat hier hangt.
Painted on a cement bag
Read the story of Arnold Sanders. His grandfather supplied painter Christoffel Hendrik Dijkman with old cement bags and pieces of wood from his construction business, which Dijkman used as canvas to paint on.
The painting you see here was created by Christoffel Hendrik Dijkman. It depicts the Kwadevliegenstraat, which was once located near the Wilhelmina Bridge and the Market Square.
Dijkman was what was known as a bread painter in the 1930s, earning a modest living through his art. He travelled on foot from the provinces of Gelderland and Utrecht towards South Limburg and Maastricht. He followed the route of the Zuid-Willemsvaart, which partly runs through what is now Belgian Limburg. In this way, he approached Maastricht via Belgium.
Along the way, he also produced paintings of places he encountered. After crossing the border, he arrived on the Brusselseweg, where my grandfather owned a construction company. It was one of the first houses you would come across after crossing the border from Lanaken and Smeermaas.
As a building contractor, my grandfather naturally had a workshop stocked with cement sacks, timber, and other construction materials. Those cement sacks proved useful to Dijkman, who used them as a substitute for canvas, which he could not afford. The sacks were cut open, treated, and then stretched over wooden slats to create a painting surface.
It is likely that Dijkman regularly received materials from my grandfather. In return, my grandfather received a painting from time to time, including the one displayed here.
